کاهش تبعیت از درمان با بروز افسردگی در سالمندان

به گزارش رسانا پرس-پروین عباسی، اظهار داشت: سالمندی دوره غیرقابل اجتناب و غیرقابل برگشت است و در زندگی هر فردی اتفاق می‌افتد و براساس جدیدترین تعاریف سازمان بهداشت جهانی، سالمندی از ۶۵ سالگی آغاز می‌شود.

وی عنوان کرد: براساس سرشماری انجام شده در ایران در سال ۹۵ حدود ۲۷٫۹ درصد جمعیت کشور را جمعیت بالای ۶۰ سال تشکیل می‌دهند و پیش بینی شده تا سال ۲۰۵۰ حدود دو میلیارد نفر معادل ۲۲ درصد جمعیت جهان سالمند شوند.

عباسی گفت: به طور کلی سالمندی به خودی خود سبب بروز بیماری نمی‌شود اما به واسطه تغییرات فیزیولوژیک و طبیعی که در دوران سالمندی رخ می‌دهد بروز برخی بیماری‌ها را تسریع می‌کند و بیماری‌های قلبی و عروقی به عنوان اصلی‌ترین دلیل مرگ و میر سالمندان در جهان و مهمترین بیماری مزمن در سالمندان شناخته شده است.

وی با بیان اینکه افسردگی شایعترین اختلال روانپزشکی مزمن در سالمندان است و براساس مطالعات انجام شده بیش از ۵۰ درصد سالمندان در ایران مبتلا به افسردگی هستند عنوان کرد: تا سال ۲۰۳۰ افسردگی و بیماری‌های قلبی و عروقی به عنوان دو عامل مهم ناتوانی در جهان شناخته می‌شوند.

این محقق کرمانشاهی گفت: تغییراتی که در سالمندی به واسطه تغییرات فردی، اجتماعی و فیزیولوژیک رخ می‌دهد همچون بازنشستگی، کاهش درآمد و از دست دادن همسر می‌توانند عواملی برای افسردگی باشند.

عباسی با اشاره به اینکه افسردگی یکی از مهمترین پیامدهای بیماری‌های قلبی و عروقی است و می‌تواند حدود ۳۰ درصد مرگ و میر را در بیماران قلبی و عروقی افزایش دهد افزود: سالمندانی که دچار بیماری‌های مزمن هستند به دلیل عدم درمان قطعی این بیماری و عدم رعایت نکات بهداشتی و درمانی که باید به صورت منظم و طولانی انجام شود و محدودیت های جسمی و کاهش استقلال، فشارهای روانی و استرس‌های زیادی را متحمل می‌شوند که این عامل نیز سبب افسردگی می‌شود.

وی با بیان اینکه ۵۰ درصد افرادی که مبتلا به بیماری‌های قلبی و عروقی هستند دچار افسردگی هستند عنوان کرد: تبعیت از درمان در این گروه سنی و در این نوع بیماری‌ها بسیار اهمیت دارد و این تنها مربوط به مصرف دارو نیست بلکه جنبه‌های مختلفی از جمله تعهد و اهتمام به درمان و مسئولیت‌پذیری را شامل می‌شود.

عباسی گفت: تحقیقات نشان می‌دهد بیماران قلب و عروق که تبعیت از درمان مناسبی دارند میزان مرگ و میر در در آن‌ها حدود ۳۵ درصد کمتر است گفت: بر این اساس پژوهشی در دانشگاه علوم پزشکی انجام شد که ارتباط افسردگی و تبعیت از درمان در بیماران سالمند بررسی شود.

وی افزود: براساس اطلاعات به دست آمده از بیماران سالمند ۶۰ تا ۸۹ سال حدود ۴۲٫۶ درصد بی‌سواد، ۴۴٫۷ درصد تحصیلات دیپلم و ۱۲٫۸ درصد تحصیلات دانشگاهی داشتند.

این محقق کرمانشاهی با اشاره به اینکه در جمعیت مورد مطالعه ۵۳٫۷ درصد درجاتی از افسردگی را داشتند و این افسردگی به مجموعه‌ای از متغیرها از جمله سن و جنس مرتبط بود گفت: براساس این تحقیق با افزایش سن تبعیت از درمان کاهش یافته و با افزایش افسردگی تبعیت از درمان نیز کاهش می‌یافت.

عباسی افزود: مطالعه روی بیماران نشان داد چنانچه یک نمره از افسردگی در هر سالمند افزایش یابد حدود ۱٫۳۲ درصد تبعیت از درمان در این افراد کاهش می‌یابد و همچنین با افزایش سن میزان تبعیت کاهش می‌یابد.

وی با بیان اینکه استفاده از داروهای متعدد نیز در این تحقیق مورد مطالعه قرار گرفت عنوان کرد: در این بخش سالمندان به سه گروه سالمندان با مصرف کمتر از پنج دارو، بین پنج تا ۱۰ دارو و بیشتر از ۱۰ دارو تقسیم شدند و متوجه شدیم بیمارانی که تعداد داروی بیشتری را مصرف می‌کردند تبعیت از درمان در آن‌ها بیشتر بود به طوری که بیمارانی که بیش از ۱۰ دارو مصرف می‌کردند نسبت به بیمارانی که کمتر از پنج دارو مصرف می‌کردند، تبعیت از درمان آن‌ها ۱۴ برابر بیشتر بود.

عباسی گفت: دوره سالمندی گاهی با بیماری‌های مزمن و متفاوتی از جمله دیابت و بیماری‌های قلبی همراه است و به پزشک‌های متفاوتی مراجعه می‌کنند و هر پزشک نیز روش درمانی خاص خود را اجرا می‌کند اما متأسفانه روش‌های درمانی مختلف با یکدیگر دیده نمی‌شود و گاهی خود سالمند نیز درباره مصرف داروهای دیگر به پزشک اطلاعی نمی‌دهد.

وی افزود: این موضوع سبب بروز مشکلاتی از جمله تداخل دارویی برای سالمندان می‌شود و گاهی نیز وقتی سالمند مصرف دارویی را آغاز می‌کند ممکن است با عوارضی همراه باشد اما به پزشک اطلاع نمی‌دهد و به دلیل بروز عوارض دارو را خودسرانه قطع می‌کند.

این محقق کرمانشاهی بیان کرد: با توجه به اینکه تعداد قابل توجهی از بیماران قلبی دچار افسردگی هستند لازم است برای درمان مناسب بیماری قلبی، جنبه‌های مختلف وضعیت بیمار از جمله جسمی، روحی، معنوی و اجتماعی نیز مدنظر باشد.

عباسی گفت: سالمندی دوره‌ای است که با کاهش درآمد مواجه است و عدم استقلال و هزینه تأمین دارو این گروه را تهدید می‌کند و سیاستگذاران باید حمایت‌های ویژه‌ای را از قشر سالمندان به طور ویژه در زمینه درمان بیماری‌ها داشته باشند.